Bedankt voor alle leuke reacties, smsjes, mailtjes etc! :-) Ik waardeer het erg dat jullie mij zo intensief volgen en tijd nemen om mijn verhaaltjes te lezen. Dankjewel!

Vanuit Hobart vloog ik op 1 april terug naar het vaste land, Melbourne. Op het vliegveld van Melbourne vertrokken we met onze Wicked Van genaamd Zombies richting the Great Ocean Road. DE road trip van Australie!

Easter

Onze eerste stopplaats werd Geelong. Leuk en gezellig stadje aan Port Philip Bay met een van de beste Australian Footbal Teams. Campingplek geboekt voor onze eerste avond in de Van. Nadat we hem mooi geparkeerd hadden, hebben we er eens goed naar gekeken, alle planken opgetild, verschoven, verbouwd etc. Nu kon het inrichten beginnen! Een paar hoogtepuntjes die ik jullie niet wil onthouden;

- de passagiersstoel zit op de motor (lekker warm)

- het is een toyota uit 1993

- als we willen slapen verbouwen we onze luxe woonkamer tot slaapkamer

- we hebben een open keuken!!

- pompkraantje met water vanuit een jerrycan

- onze koelkast noemt zichzelf koelbox

- thee zetten duurt min. 10min als het niet te hard waait

- schakelen met links gaat prima

Omdat het pasen was, waren de campings overvol en harstikke duur. Alle mensen uit de stad vluchten naar het strand. Op de Bellarine Peninsula was het erg druk door het Seafood Festival op goede vrijdag. Hier hebben we een aantal pilsjes gedronken en naar de locale muzikanten geluisterd.

Rip Curl Surfcompetition Bell's Beach.

En toen ging onze Great Ocean Road trip echt beginnen! Het weekend van pasen staat aan de surfcoast altijd in het teken van de Wereldkampioenschappen surfen in Bells beach. Nadat we Kelly Slater de heat hebben zien winnen zijn we verder gaan kijken naar een aantal kraampjes, muziek en andere surfers.

Omdat het kamperen zo duur is en wij eigenlijk geen kampeerplek nodig hebben, zijn we die dag voor het eerst gaan wildkamperen. Beetje vreemd in het begin omdat het schijnbaar niet mag.. Maar wel ontzettend mooi. Ons vannetje geparkeerd aan het strand en lekkere maaltijd gekookt voor die avond.

Nadat het ons 1x was gelukt hebben we dit vaker gedaan en zijn we eigenlijk nooit meer echt op een camping geweest. Naja, we hebben 1x gedoucht op een camping en een keertje stiekem de was gedaan.

Twelve Apostles

Waar zijn ze? Hoe groot zijn ze? Zijn ze echt zo mooi? Hoeveel staan er nog overeind? Opeens veranderd de kust en wordt het allemaal veel woester. Opeens zie je touringcars verschijnen op een gigantische parkeerplaats en zie je overal Aziaten.. 'Ja, we zijn bij de Twelve Apostles'

Ik was verbaasd hoe mooi het is om zo'n mega rotsen in de zee te zien staan. Omdat het 's middags nogal druk was besloten we om met sunset terug te gaan. Veel minder toeristen en prachtige kleuren. Het is niet te geloven hoe al dit moois hier terecht is gekomen.

Verwenbeurtje voor de Van

Na 6 dagen touren werd het wel eens tijd om onze Van te verwennen. De bandjes waren immers wat leger en hij was niet meer zo heel aardig tegen ons. Dus besloten we om even bij een Toyota garage te stoppen. We vertelden daar dat hij met sturen een gek geluid maakte. De monteur vroeg ons of we stuurbekrachting hadden. 'Neuhhh dat heeft ie zeker niet'

Nadat hij er eens naar gekeken had en geluisterd naar het geluid, bleek dat we wel stuurbekrachtiging hadden maar dat die olie nodig moest worden bijgevuld! :-) Oeps!

Grampians

Na de kust zijn we de Grampians ingereden. Een berggebied (ofja naar Europese begrippen, heuvels), mooie stukken land, aboriginal rock art. Hier hebben we Mount William beklommen (ohh zo leuk he ;-)) en zijn we naar een Aboriginal informatie centrum geweest waar ik een boomerang gekocht heb.

De volgende dag zijn we via Mc Kenziefalls en the Balconies de Grampians uitgereden richting Naracoorte.

Hopeloos en verloren op een parkeerplaats

Nadat we net onze boodschappen in hadden geladen werden we aangesproken door een mevrouw. Ze had net haar auto naast onze Van geparkeerd en vroeg ons waar we vandaan kwamen. Uiteindelijk bleek dat haar schoonvader ook Nederlands was en vroeg ze zich af of we misschien wel familie waren :-) Nederland is zo klein.. dat moet vast wel. We werden uitgenodig voor het diner van die avond en om onze Van op onze land te parkeren zodat we daar konden slapen vanavond. Nadat we verbaasd en verrast waren, hebben we heel voorzichtig Ja gezegd en spraken we later af bij haar thuis.

Een mooi ruim huis met een enorm stuk land eromheen. De kinderen waren een beetje afstandelijk, we hadden namelijk zo'n gek beschilderd busje dat ze zich afvroegen of we niet een of andere gekke idioten waren. Na een heerlijk diner en een wedstrijd Australian Footy zijn we gaan slapen. De volgende ochtend werden we rondgeleid over hun boerderij, lieten ze ons hun honden en varkens zien en werden we in de auto geladen om naar hun schapen te gaan kijken. Ze vertelden ons dat ze maandag zouden beginnen met het scheren van 4000 schapen in 8 dagen en dat het leuk zou zijn als we dat zouden kunnen meemaken. Natuurlijk wilden wij dit wel maar we stonden er wel op om mee te helpen zodat we iets terug konden doen voor hun.

Shearing sheep

Maandag begon het scheren dan.. 3 scheerders en 3 jongens die de fleeces uitgooien, controleren en beoordelen en dan weer sorteren. Na 10min kijken ben ik gaan proberen te helpen en na een uurtje had ik het te pakken. Het gooien van een fleece is erg lastig, het is vooral erg zwaar maar je moet het ook precies zo gooien dat het model van het schaap goed ligt. Het is prachtig hoe warm het fleece nog is als het van het schaap afkomt. Het was wel even doorzetten, je handen raken het fleece aan maar er kunnen ook stukjes huid en poep tussen zitten. Maar na een uurtje vind je dat normaal en kijk je er niet meer van op. De mannen vonden het natuurlijk wel leuk om het enige meisje in de schuur eens te zien scheren. Dat kan ik wel, dacht ik! Het ziet er zo gemakkelijk uit... Maar dat bleek het tegendeel te zijn.. het is erg zwaar werk, het voor over gebukt staan, het scheerapparaat is erg zwaar en vibreert constant en het schaap kan tegenstribbelen. Maar uiteindelijk vond ik het nog het vervelendst om het schaap pijn te doen. Je kan hem snel raken met het apparaat en diepe wonden veroorzaken.

Een super ervaring!

We zijn er ontzettend verwend, veels te veel gegeten, veel gelachen en gekletst en veel leuke nieuwe mensen leren kennen.

Helaas moesten we na 3 dagen in Apsley weer verder. Ik had mijn WWOOF job dichtbij Adelaide geregeld en Remco had zijn vlucht naar Alice Springs al geboekt.

Ondertussen ben ik 2 dagen op mijn WWOOFjob geweest maar heb ik het toch beeindigd. Het beviel niet erg goed helaas. Maar dit geeft me wel meer tijd om Adelaide goed te bekijken en weer op 1 plek te blijven voor een weekje.

Over een week vlieg ik naar Alice Springs, the Red center!

Heel veel liefs en groetjes uit Adelaide!